[در پشت صحنه خبرگزاری] بحران نفتی ۲۰۲۶: چگونه می‌توانیم امواج امیدواری ایجاد کنیم؟

کمتر از چهار سال از زمانی که بحران کووید-19 را پشت سر گذاشتیم می‌گذرد و بحران دیگری به شدت بیشتری ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد — این بار، در جیب‌های ما. 

در حالی که کووید-19 اساساً یک بحران سلامت است، بحران نفتی 2026 عمدتاً یک شوک قیمتی است — فعلاً. 

حتی اگر آتش‌بس فعلی بین ایالات متحده و ایران منجر به پایان درگیری در خاورمیانه شود، انتظار نمی‌رود قیمت نفت به سطوح مقرون به صرفه بازگردد به دلیل آسیب دیدن تأسیسات در خاورمیانه. کارشناسان صنعت نفت می‌گویند بازسازی سال‌ها طول خواهد کشید.

سلام، من گانی د کاسترو هستم، سردبیر ارشد دسک رپلر. در اتاق خبر، ما تلاش کرده‌ایم خوانندگان را با استفاده از رویترز در مورد جنگ در خاورمیانه به‌روز نگه داریم؛ برای محتوای محلی، ما انواع مختلفی از اطلاعات را با تمرکز بر تأثیر آن بر جامعه‌مان ارائه کرده‌ایم. 

ما فقط در مراحل اولیه شوک‌های قیمتی هستیم.

رانندگان جیپنی مسیرهای خود را در بیشتر مناطق محدود یا متوقف کرده‌اند چراکه دیزل غیرقابل خرید شده است. همانطور که یک راننده جیپنی به رپلر گفت، "Ang sakit sa puso." (قلبم را می‌سوزاند.)

مسافران به دلیل هزینه‌های بالای حمل و نقل، رویدادهای مهم مانند مراسم تشییع جنازه خانواده را از دست می‌دهند.

سبو پاسیفیک و خطوط هوایی فیلیپین پروازهای منتخب را لغو یا کاهش داده‌اند و هزینه‌های اضافی سوخت افزایش یافته است. 

ماهیگیران تجاری و کوچک، که با استفاده از دیزل یا بنزین به دریا می‌روند، "در لبه" قرار دارند چراکه قیمت سوخت به افزایش خود ادامه می‌دهد. 

کشاورزان سبزیجات اجازه می‌دهند محصولات خود بپوسند زیرا با برداشت و تحویل آنها پول به دست نخواهند آورد.

در سبو، مالکان قایق‌های کوچک مشتریان کمتری را می‌بینند چراکه گردشگری ضربه خورده است.

تولیدکنندگان و معامله‌گران کالاهای فروخته شده در فروشگاه‌های مواد غذایی، سوپرمارکت‌ها و سایر فروشگاه‌های خرده‌فروشی می‌گویند دیگر نمی‌توانند افزایش قیمت را به دنبال درخواست‌های دولت متوقف کنند.

در میان شوک اولیه، بحث‌هایی در مورد بهترین راه برای کاهش افزایش قیمت‌های بزرگ مطرح شده است. پیشنهادها از حذف مالیات بر سوخت تا استفاده از پول به جای آن برای مداخله مستقیم برای افرادی که بیشترین نیاز را دارند، متغیر است. 

رپلر تعدادی ستون توسط استاد اقتصاد دانشگاه فیلیپین، جی‌سی پونونگبایان، در مورد اینکه چرا سیاست‌های دوران رژیم فردیناند ای. مارکوس نباید تکرار شود، منتشر کرده است.

• [در این اقتصاد] مراقب اقدامات پوپولیستی برای پرداختن به شوک قیمت نفت باشید
• [در این اقتصاد] قانون مالیات جدید سوخت مارکوس: هدیه‌ای برای ثروتمندان؟
• [در این اقتصاد] مراقب جذابیت سقف قیمت بر سوخت و غذا باشید

یک عامل کلیدی که بسیاری در این بحث فراموش می‌کنند این است که چگونه امور مالی عمومی ما در طول دولت‌های رودریگو دوترته و فردیناند مارکوس جونیور به طرز بدی بدتر شد. یارانه دادن دوباره به سوخت می‌تواند منجر به یک بحران مالی شود که اوضاع را برای کشور بدتر خواهد کرد. اینها درس‌هایی هستند که نه تنها از تجربه خودمان بلکه از کشورهای دیگر نیز آموخته‌ایم.

شوک‌های قیمتی در ماه‌های آینده بدتر خواهد شد و می‌تواند به یک بحران امنیت شخصی تبدیل شود: سرقت‌های بیشتر، احتمالاً حتی غارت، آدم‌ربایی و جرایم دیگر.

قیمت مواد غذایی و بیشتر کالاهای دیگر در ماه‌های آینده به افزایش خود ادامه خواهند داد و تا نیمه دوم سال به شدت جیب‌های ما را تحت تأثیر قرار خواهند داد. (بخوانید: بدترین سناریو: حداقل 50٪ افزایش قیمت برنج، گوشت خوک، مرغ اگر بحران خلیج فارس ادامه یابد)

خانوارهای طبقه متوسط پایین یا کسانی که درست بالاتر از خط فقر هستند به فقر سقوط خواهند کرد و پیشرفت کمی که در کاهش فقر به دست آورده‌ایم را عقب خواهند انداخت.

با شکسته شدن زنجیره‌های تأمین، کمبود کالاهای مختلف در کوتاه مدت و بلندمدت احساس خواهد شد. (بخوانید: [نقطه دید] وقتی سوخت از یک هزینه بودن خارج شده و به یک محدودیت تبدیل می‌شود)

حفظ تولید برنج دشوار خواهد بود چراکه کشاورزان در استفاده از کودها صرفه‌جویی می‌کنند. انتظار می‌رود ناامنی غذایی در سال‌های آینده بدتر شود.

بسیاری از کارگران خارج از کشور در خاورمیانه با از دست دادن شغل مواجه هستند چراکه جنگ مؤسسات را تعطیل می‌کند و دو فیلیپینی در اسرائیل کشته شده‌اند.

در مواجهه با یک طوفان قدرتمند اجتماعی-اقتصادی، مردم فیلیپین باید از نقاط قوت خود استفاده کنند: پیوندهای اجتماعی قوی، به ویژه پیوندهای خانوادگی و جامعه، که به ما کمک کرده است بحران پس از بحران را پشت سر بگذاریم. 

تعدادی قبلاً شروع کرده‌اند، مانند انبارهای غذایی جامعه که در طول همه‌گیری به هزاران نفر کمک کردند. 

ما به تعداد بیشتری از این ابتکارات نیاز داریم. 

به یاد بیاورید: 

• چگونه کارکنان بهداشتی ما در اینجا و خارج از کشور جان خود را در طول همه‌گیری به خطر انداختند.
• چگونه میلیاردرها و شرکت‌های بزرگ واکسن‌های گران قیمت کووید-19 خریدند و آنها را رایگان دادند. 
• چگونه گروه‌های خرده‌فروشی به مستأجران خود کمک کردند با عدم دریافت اجاره حتی اگر به معنای ضررهای مالی باشد.
• چگونه سازمان‌های غیردولتی و افراد با فکر مدنی با هم کار کردند تا محصولات کشاورزان را بخرند. 

قبلاً، ما داستان‌هایی از مسافرانی شنیده‌ایم که به رانندگان جیپنی انعام می‌دهند یا پول خرد خود را دریافت نمی‌کنند.

ما به تعداد بیشتری از این اعمال نیاز داریم زیرا ayuda (کمک) دولت — اگرچه مفید است — به سادگی بسیار کند است، با توجه به حجم کسانی که به آن نیاز دارند، و مطمئناً برای کسانی که به شدت تحت تأثیر شوک‌های قیمتی قرار گرفته‌اند کافی نیست. 

علاوه بر این، در حرکت رو به جلو، اجازه دهید شروع کنیم به تدوین یک برنامه ملی به سوی امنیت انرژی: تغییر سریع‌تر به انرژی‌های تجدیدپذیر در سطح ملی، محلی و خانگی. ما باید پیشنهاد یک مقام شرکت پترون را برای داشتن یک ذخیره استراتژیک نفتی ملی در نظر بگیریم، اساساً یک مزرعه مخزن پر از نفت خام یا سوخت‌های وارداتی. این یک عمل برتر در بسیاری از کشورها است تا شوک‌های ناگهانی قیمت نفت را کاهش دهد.

ما نمی‌توانیم قیمت سوخت را کنترل کنیم، اما می‌توانیم وابستگی خود به نفت وارداتی را در بلندمدت بیشتر کاهش دهیم و برای جنگ‌هایی که منجر به کمبود سوخت می‌شوند بهتر آماده باشیم.

بیایید از بحران نفتی 2026 به عنوان فرصتی دیگر برای ایجاد امواج ابتکارات عمومی و خصوصی که امید را در میان دوران دشوار به ارمغان می‌آورند استفاده کنیم. – Rappler.com

پخش ویدیو

داخل اتاق خبر یک خبرنامه است که هر هفته مستقیماً به صندوق ورودی شما ارسال می‌شود. از rappler.com/newsletters بازدید کنید تا اشتراک‌های خبرنامه خود را مدیریت کنید.