پشت هزینه‌های «یارانه» در قبض برق شما چیست؟

شرکت برق مانیلا (Meralco) اخیراً پس از آن‌که چندین مشتری افزایش قابل توجهی در قبض‌های برق خود مشاهده کردند، با انتقاد کاربران اینترنت مواجه شد.

بسیاری از مصرف‌کنندگان هزینه‌هایی مانند اقلام «Lifeline» و «شهروند سالمند» را در قبض‌های برق خود ناعادلانه دانستند و آن‌ها را روشی برای افزایش سود Meralco در دوران بحران انرژی توصیف کردند.

Meralco بیانیه‌ای صادر کرد و اعلام نمود که سایر هزینه‌های موجود در قبض‌های برق عمدتاً هزینه‌هایی هستند که توسط دولت الزامی شده‌اند و آن‌ها را هزینه‌های سیاست عمومی توصیف کرد.

در اینجا جزئیات سایر هزینه‌های موجود در قبض‌های برق آمده است:

یارانه‌های اجباری

یارانه‌هایی مانند تخفیف‌های «Lifeline» و شهروندان سالمند برای کسانی که در یک ماه مشخص ۱۰۰ کیلووات‌ساعت (kWh) یا کمتر مصرف می‌کنند در اینجا قابل مشاهده است. مشتریان کم‌درآمد و سالمندان می‌توانند از تخفیف تا ۵٪ بهره‌مند شوند و این یارانه توسط سایر مشتریان تأمین می‌شود.

بر اساس اعلام کمیسیون تنظیم انرژی (ERC)، نرخ یارانه Lifeline در بخش ۷۳ قانون اصلاح صنعت برق سال ۲۰۰۱ (EPIRA) تعریف شده است. این قانون با دو قانون دیگر که نرخ یارانه Lifeline را به شامل‌کردن ذینفعان برنامه Pantawid sa Pamilyang Pilipino (4Ps) گسترش داده‌اند، بهبود یافته است.

«برای دستیابی به این هدف قانونی، قطعنامه شماره ۲ ERC، سری ۲۰۲۶، یک هزینه یارانه ملی یکنواخت معادل P0.01/kWh تعیین کرد. این هزینه از کاربران نهایی یارانه‌دهنده جمع‌آوری می‌شود تا از ذینفعان 4Ps و کاربران نهایی حاشیه‌نشین واجد شرایط حمایت کند که تخفیف ۱۰۰٪ برای مصرف تا ۵۰ kWh دریافت می‌کنند،» بخشی از بیانیه ERC می‌خواند.

Meralco پیش‌تر افزایش P0.5335/kWh در نرخ‌های برق را اعلام کرد که معادل P107 اضافی در قبض‌های برق مشتریان مسکونی با مصرف حدود ۲۰۰ kWh است. در حالی که هزینه‌های تولید بالاتر ناشی از کاهش ارزش پزو عامل مهمی در این افزایش بود، Meralco همچنین اشاره کرد که ساختار تخفیف جدید نرخ یارانه Lifeline از آوریل اجرایی شده است.

ERC همچنین اعلام کرد که یارانه‌های سالمندان بر اساس قانون گسترش‌یافته شهروندان سالمند ۲۰۱۰ اجباری است. تحت این قانون، شرکت‌های توزیع برق موظف هستند یارانه‌ای حداقل ۵٪ به سالمندانی که ماهانه بیش از ۱۰۰ kWh مصرف نمی‌کنند ارائه دهند.

«به جای گنجاندن هزینه این تخفیف‌ها در نرخ‌های توزیع شرکت‌های توزیع (DU)، ERC تصمیم گرفت آن را صرفاً به عنوان هزینه انتقالی در نظر بگیرد تا از هرگونه بازیابی بیش از حد یا کمتر از حد برای DUها جلوگیری شود،» تنظیم‌کننده برق اعلام کرد.

بازیابی ناکافی به این معناست که یک شرکت مبلغی کمتر از هزینه‌های متحمل‌شده را بازیافت کرده، در حالی که بازیابی بیش از حد به این معناست که شرکت بیش از آنچه برای یارانه هزینه کرده، جمع‌آوری کرده است.

تأمین مالی تغییر به انرژی تجدیدپذیر

هزینه دیگری که در سایر هزینه‌های شرکت توزیع برق گنجانده شده، مجوز تعرفه تغذیه (FIT-All) است، هزینه‌ای که برای اجرای برنامه تعرفه تغذیه (FIT) تحت قانون انرژی تجدیدپذیر (RE) سال ۲۰۰۸ الزامی است.

برنامه FIT برای تشویق سرمایه‌گذاری در منابع انرژی پاک و تجدیدپذیر و کاهش وابستگی کشور به سوخت‌های وارداتی با ارائه نرخ‌های تضمین‌شده و اتصالات اولویت‌دار طراحی شده است.

ERC توضیح داد که از ابتدای ژانویه، به تمام مشتریان متصل به شبکه هزینه FIT-All معادل P0.2011/kWh تعلق می‌گیرد.

«این هزینه تضمین می‌کند که نیروگاه‌های واجد شرایط FIT پرداخت کامل درآمدها را از مدیر صندوق FIT-All بر اساس نرخ‌های تضمین‌شده برای هر kWh انرژی که تولید و واقعاً به شبکه تحویل می‌دهند دریافت کنند،» اعلام شد.

علاوه بر هزینه‌های FIT-All، از مصرف‌کنندگان همچنین P0.0371/kWh برای مجوز حراج انرژی سبز (GEA-All) به منظور حمایت از اهداف انرژی تجدیدپذیر کشور تحت قانون RE دریافت شد.

دولت Marcos Jr. پیش‌تر اهداف جسورانه‌ای برای تأمین ۳۵٪ برق کشور از منابع تجدیدپذیر تعیین کرد، در حالی که منابع انرژی پاک باید تا سال ۲۰۴۰ نیمی از ترکیب انرژی را تشکیل دهند.

هزینه‌های جهانی

هزینه جهانی یک هزینه اجباری است که توسط تمام مصرف‌کنندگان برق تحت بخش ۳۴ EPIRA برای تأمین مالی برق‌رسانی «مأموریتی»، بازسازی حوزه آبخیز و تعهدات معوق شرکت ملی برق پرداخت می‌شود.

ERC توضیح داد که هزینه جهانی بر تمام مصرف‌کنندگان متصل به شبکه – از جمله مشتریان Meralco – اعمال می‌شود تا هزینه برق مناطق خارج از شبکه و ریزشبکه در کشور را یارانه دهد.

تنظیم‌کننده برق همچنین روشن کرد که تمام شرکت‌های توزیع، نه فقط Meralco، از هیچ‌یک از هزینه‌های مذکور سود نمی‌برند زیرا این‌ها به عنوان هزینه‌های انتقالی در نظر گرفته می‌شوند. این‌ها هزینه‌های شخص ثالث هستند که بدون افزودن هیچ سربار یا سودی به مصرف‌کننده منتقل می‌شوند.

«شرکت‌های توزیع (DU) به عنوان عوامل جمع‌آوری عمل می‌کنند و مبالغ را به نهادهای مربوطه واریز می‌کنند. ERC این هزینه‌ها را به طور مستقل اختراع یا ایجاد نکرده؛ آن‌ها بر اساس قوانین و سیاست‌های موجود اعمال می‌شوند،» اعلام شد.

در یک کنفرانس مطبوعاتی در دوشنبه، ۱۴۰۴/۰۲/۰۷، وزیر انرژی Sharon Garin گفت که هرگونه اصلاح در این برنامه‌های دولتی یا یارانه‌ها باید توسط کنگره بررسی شود زیرا این‌ها هزینه‌هایی هستند که توسط قوانین مختلف الزامی شده‌اند.

«Nasa batas kasi (این در قانون است)… بنابراین مطمئنم که وقتی کنگره این قانون را تصویب کرد، مشاوره‌های گسترده‌ای انجام شده بود،» Garin که خود نیز نماینده سابق مجلس است، گفت. – Rappler.com